توکن ها و توکن گذاری چیست؟

یکی از موضوعات داغ کنفرانس اخیر Money 20/20 در لاس وگاس ، توکن گذاری و افزایش آگاهی از ارزهای دیجیتال بود. اولین سوال البته این است که توکن ها و توکن گذاری چیست !

مفهوم اصطلاح توکن به طور کلی 

یک توکن ، به سادگی ، یک تکه از داده است که به اطلاعاتی با ارزش تر و دیگر ارزش افزوده می پردازد. توکن ها تقریباً هیچ ارزشی ندارند – آنها فقط مفید هستند زیرا چیزی بزرگتر را نشان می دهند. یک مثال خوب تراشه پوکر است: به جای پر کردن یک جدول با صندوق های نقدی (که می توان آن را به راحتی از بین برد یا به سرقت برد) ، بازیکنان از تراشه ها به عنوان متغیرهایی استفاده می کنند. تراشه ها به عنوان پول قابل استفاده نیستند. آنها باید پس از بازی برای آن مبادله شوند. هرچند که توکن نیز مانند بسیاری از ارزهای دیجیتال دیگر، تنها یک معنی مشخص که همگی با آن موافق باشند، ندارد؛ اما به طور کلی توکن، نمود یک دارایی یا ابزار و تاسیسات خاص است.

Tokenization با حذف داده های ارزشمند از محیط شما و جایگزینی آن با این توکن ها کار می کند. اکثر مشاغل حداقل داده های حساس را در سیستم خود نگه می دارند ، خواه داده های کارت اعتباری ، اطلاعات پزشکی ، شماره های تأمین اجتماعی یا هر چیز دیگری که به امنیت و محافظت نیاز داشته باشد. با استفاده از توکن گذاری ، این داده ها کاملاً از محیط شما خارج می شوند و سپس با توکن هایی جایگزین می شوند که برای هر قطعه اطلاعات بی نظیر است.

مفهوم توکن رمزگذاری در Cryptocurrency

 

در cryptocurrency ، از نظر رمزگذاری ، یک “توکن” یا “رمز رمزنگاری” داده های رمزگذاری شده مربوط به معاملات است که می توانند از طریق اینترنت ارسال شوند و ذخیره شوند (به عنوان مثال در یک blockchain بدون اینکه اطلاعات حساس را به خطر بیندازند) . تصور اینکه هر توکن منحصر به فرد است و مطابق با داده های مهمی است که برای ایجاد معامله مورد استفاده قرار می گیرد (مانند کلید خصوصی) ، اما این داده ها را به طور خاص شامل نمی شود (بنابراین می توان آن را بدون تهدید اطلاعات به صورت عمومی به اشتراک گذاشت. این “هشیاری از معامله” است) و بنابراین یک کد منحصر به فرد است که به یک معامله خاص مربوط می شود بدون اینکه اطلاعات حساس در مورد آن بازگردد). این اجازه می دهد تا مردم بدون به اشتراک گذاشتن اطلاعات حساس ، مالکیت بیت کوین را در دفتر اصلی با نام مستعار blockchain ؛ که سابقه عمومی آن است تأیید کنند. نتیجه این است که Block chain مملو از توکن هایی از این نوع است که در کنار داده های معاملات عمومی نشسته است. یک توکن (از نوع رمزگذاری شده) معامله را مشخص می کند و توسط فرستنده بطور خودکار ایجاد می شود و بقیه اطلاعات معامله به همراه آن ثبت می شود. از آنجا که توکن یک معامله را مشخص می کند ، از آن به عنوان شماره معامله استفاده می شود و “TXID” (یعنی شناسه معامله) نامیده می شود.


توکن سازی ( Tokenization)

 

Tokenization فرآیند ارسال داده های حساس از طریق تماس یا API یا پرونده دسته ای به یک ارائه دهنده رمزگذاری است که سپس آن داده ها را با متغیرهایی غیر حساس به نام توکن جایگزین می کند. با جایگزین کردن داده های اصلی با مقدار نامربوط در همان طول و قالب می توان از آن برای ایمن سازی و غیر حساس سازی داده ها استفاده کرد. توکن ها ( که به نفع حفظ ابزارهای تجاری می توانند عناصر داده های اصلی را حفظ کنند ) برای استفاده به سیستم های داخلی سازمان ارسال می شوند و داده های اصلی در یک طاق توکن امن ذخیره می شوند. برخلاف داده های رمزگذاری شده ، داده های توکنگذاری شده غیر قابل رمزگذاری و برگشت ناپذیر هستند. این تمایز از اهمیت ویژه ای برخوردار است: از آنجا که هیچ رابطه ریاضی بین توکن و شماره اصلی آن وجود ندارد ، توکن ها را نمی توان به شکل اصلی آنها برگرداند.

توکنیزه کردن بلاک چین یک روش برای ایجاد معرف دیجیتالی از یک حق با استفاده از دفتر کل بلاک چین است. این حق می‌تواند حق مالکیت یک دارایی یا هرگونه حق قابل معامله باشد. همانند استیبل کوین‌هایی نظیر تتر (USDT) که معرف مالکیت یک دارایی به ارزش یک دلار و در اختیار شرکت تتر است، حقوق توکنیزه کردن نیز بیانگر حقوق موجود در سیستم‌های مختلف است

منظور از توکن سازی چیست؟

منظور از توکن گذاری این است که داده های حساس (به طور معمول کارت پرداخت یا شماره حساب بانکی) را با یک عدد تصادفی در همان قالب اما بدون ارزش ذاتی خود مبادله کنید. این متفاوت از رمزگذاری است ، جایی که یک شماره از نظر ریاضی تغییر کرده است ، اما الگوی اصلی آن هنوز در درون کد جدید ذخیره شده است – معروف به رمزگذاری حفظ قالب.

Tokenization فرآیند از بین بردن داده های حساس از سیستم های تجاری شما با جایگزین کردن آن با یک توکن غیر قابل رمزگذاری و ذخیره داده های اصلی در طاق داده های امن ابر است. اعداد رمزگذاری شده را می توان با کلید مناسب رمزگشایی کرد. با این حال ، توکن ها قابل برگشت نیستند ، زیرا هیچ رابطه ریاضی بین توکن و شماره اصلی آن وجود ندارد.

(انفجار) (Detokenization) 

انفجارروند معکوس است ، و فرایند تغییرتوکن به شماره اصلی است.  انفجار فقط با سیستم اصلی رمزگذاری انجام می شود. راه دیگری برای به دست آوردن شماره اصلی فقط از توکن وجود ندارد.
توکن ها می توانند برای کارهایی مانند معاملات کارت بدهی یکباره که نیازی به نگهداری ندارند ، یکبار مصرف (کم ارزش) باشند و یا برای مواردی مانند شماره کارت اعتباری مشتری تکراری ، می توانند پایدار باشند (با ارزش بالا). که برای تکرار معاملات در یک پایگاه داده باید ذخیره شود.
اگر تخطی از یک محیط توکن گذاری رخ دهد ، داده های در معرض آزار و شکنجه در فضای مجازی بی فایده است و عملا خطر سرقت داده ها را از بین می برد.

فرایند رمزگذاری چیست؟

رمزگذاری فرآیندی است که طی آن داده های حساس از لحاظ ریاضی تغییر می کنند ، اما الگوی اصلی آن هنوز در درون کد جدید وجود دارد. این بدان معناست که اعداد رمزگذاری شده با کلید مناسب ، از طریق نیرو محاسباتی brute یا یک کلید هک شده / سرقت شده قابل رمزگشایی هستند.

هدف از توکن سازی چیست؟

هدف یک بستر توکن سازی این است که هرگونه پرداخت حساس اصلی یا شخصی را از سیستم های تجاری خود حذف کنید ، هر مجموعه داده را با یک علامت غیر قابل رمزگذاری جایگزین کنید و داده های اصلی را در یک فضای ابری امن ، جدا از سیستم های تجاری خود ذخیره کنید.
به عنوان مثال ، رمزگذاری در بانکی از داده های دارنده کارت محافظت می کند. وقتی پرداخت را با استفاده از توکن های ذخیره شده در سیستم های خود پردازش می کنید ، فقط سیستم رمزگذاری اصلی می تواند توکن را با شماره حساب اصلی مربوطه (PAN) جابجا کند و آن را برای مجوز به پردازنده پرداخت ارسال کند. سیستم های شما هرگز PAN را ضبط ، انتقال یا ذخیره نمی کنند.
اگرچه هیچ فناوری نمی تواند مانع از نقض داده شود ، اما یک بستر مناسب هویت سازی ابر ساخته شده می تواند از قرار گرفتن در معرض داده های حساس جلوگیری کند ، باعث متوقف کردن مهاجمین از گرفتن هر نوع اطلاعات قابل استفاده مالی یا شخصی می شود.
“اطلاعات قابل استفاده” در اینجا کلید است Tokenization یک سیستم امنیتی نیست که هکرها را از نفوذ به شبکه ها و سیستم های اطلاعاتی شما متوقف کند. بسیاری از فن آوری های امنیتی دیگر نیز برای این منظور طراحی شده اند.
با این حال ، هیچ دفاعی اثبات نشدنی است. چه در اثر خطای انسانی ، بدافزارها ، ایمیل های فیشینگ یا نیروی بی رحمانه ، مجرمان سایبری روش های بسیاری برای طعمه سازمان های آسیب پذیر دارند. در بسیاری از موارد ، این مسئله اتفاق می افتد که چه موقع نه تنها موفقیت آمیز باشد. مزیت آن برای رمزگذاری ابر ، در صورت وقوع تخلف اجتناب ناپذیر ، هیچ اطلاعاتی برای سرقت وجود ندارد. به همین دلیل ، عملاً خطر سرقت داده ها را از بین می برد.


تفاوت توکنیزه کردن با رمزنگاری

توکن گذاری 

  • به طور تصادفی مقدار متن را برای متن ساده تولید می کند و نقشه برداری را در یک پایگاه داده ذخیره می کند
  • مقیاس ایمن و حفظ عملکرد با افزایش اندازه پایگاه داده دشوار است
  • برای زمینه های داده ساختاری مانند کارت پرداخت یا شماره های تأمین اجتماعی استفاده می شود
  • تبادل داده دشوار است زیرا به دسترسی مستقیم به مقادیر توکن نقشه طاق نیاز دارد
  • قالب می تواند بدون هیچ گونه تضعیف امنیتی حفظ شود
  • داده های اصلی هرگز سازمان را ترک نمی کنند و برخی از الزامات مربوط به انطباق را برآورده میکنند

رمز گذاری 

  • با استفاده از الگوریتم رمزنگاری و کلید ، متن ساده را به متن رمز تبدیل می کند
  • مقیاس به حجم داده های بزرگ فقط با استفاده از یک کلید رمزگذاری کوچک برای رمزگشایی داده ها
  • برای زمینه های ساختاری و همچنین داده های بدون ساختار مانند کل پرونده ها استفاده می شود
  • ایده آل برای تبادل داده های حساس با اشخاص ثالث که دارای کلید رمزگذاری هستند
  • طرح های رمزگذاری شده برای حفظ فرمت با ضریب مقاومت کمتری همراه هستند
  • داده های اصلی سازمان را ترک می کنند ، اما به صورت رمزگذاری شده

انواع توکن  

 

۱ – توکن ارز (Currency tokens)

توکن‌های ارز در بلاکچین‌های مستقل خود ساخته می‌شوند. این نوع توکن‌ها بر مبنای دارایی‌ها نیستند، بلکه ارزش آن ها به طور مستقیم با مکانیسمی که آنها را توزیع می کند مرتبط است.. توکن ارز، درست مانند سایر ارزهای مرسوم برای معامله، خرج کردن و دریافت کردن تولید می‌شود. یکی از نمونه‌های توکن ارز، بیتکوین است؛ نوعی ارز رمزنگاری‌شده کلاسیک.

۲ – توکن کاربردی (Utility tokens)

توکن کاربردی به شما امکان دسترسی به محصولات یا خدماتی را می‌دهد که هنوز تولید یا ارائه نشده‌اند و درعوض، پولی که شما در ازای آن پرداخت می‌کنید، باعث می‌شود تا استارتآپ مورد نظر، سرمایه لازم را برای توسعه آن محصول یا خدمات در دنیای واقعی به دست آورد. قرار نیست توکن های ابزار سرمایه گذاری طراحی شده باشند. با این حال ، مردم اغلب با این روش رفتار می کنند و با این امید که ارزش آنها به همراه تقاضا برای محصول یا خدمات شرکت افزایش یابد ، این توکن ها را خریداری می کنند.

۳ – توکن‌های بهادار( Security tokens)

توکن‌های بهادار نیز به نوبه خود به معنای یک سرمایه‌گذاری هستند. تعریف این نوع توکن‌ها بسیار ساده است. هنگامی که یک توکن می بینید، برای تشخیص Security بودن آن باید این پرسش‌ها را بپرسید:

  • آیا این توکن‌ها به عنوان یک سرمایه‌گذاری فروخته می‌شوند؟
    آیا می‌توان از آنها انتظار سوددهی داشت؟
    آیا سود آنها به شخص ثالث، یا به تلاش و فعالیت‌های معرفی‌کننده توکن بستگی دارد؟

اگر پاسخ به این سه پرسش، بله باشد، آنگاه می‌توان گفت که شما با یک توکن بهادار سروکار دارید . در مجموع، توکن‌های بهادار نمود هرگونه دارایی هستند که قابل معامله و قابل تعویض باشد. پشتوانه توکن‌های بهادار، گزارشات تفصیلی طولانی با شرح فنی (White paper) ها نیست بلکه این توکن‌ها در اصل سهامی هستند که روی بلاک‌چین ایجاد شده‌اند. به زبان ساده می توان گفت دلیل استفاده از بلاک چین در این خصوص ، این است که بلاکچین باعث شفاف‌سازی توکنیزاسیون می‌شود. علاوه بر این، بلاک‌چین یک دفتر عمومی تغییرناپذیر است که باعث می‌شود که هیچکس نتواند مالکیت شما را بر روی توکن‌ها زیر سوال ببرد یا مالکیت‌تان را جعل کند. حقوق و مسئولیت‌های قانونی شما پس از خرید توکن‌ها مستقیما در آنها درج می‌شود از طرفی، بلاکچین باعث می‌شود توکنیزاسیون از نظر مالی به‌صرفه شود. شما به‌جای پرداخت هزینه به تمامی واسطه‌ها برای انجام کاغذبازی‌های مرسوم، تنها لازم است تا قراردادی هوشمند تهیه کنید.

یکی از مزایای عمده توکنیزاسیون این است که شما به نوعی صاحب بخشی از دارایی مربوطه می‌شوید به این پدیده، مالکیت کسری (مشترک) از دارایی‌های واقعی می‌گویند که به سرمایه‌گذاران، فرصت تنوع بخشیدن به سبد سهام‌شان را می‌دهد. نکته قابل توجه این است توکن‌ها را تا آنجا که پول مورد نیازتان تامین شود، بفروشید و پس از اینکه درآمد کافی به دست بیاورید، دوباره همان توکن‌ها را به ارزش بازار بخرید. البته مالکیت کسری (fractional ownership) پیشتر از این در قالب داد و ستدهای بازاری میان مردم نیز وجود داشته، (مثلا یک نفر، سه دنگ از یک خودرو یا منزل صاحب باشد) اما امروزه از کاغذبازی‌های مرسوم آن کاسته شده و قالبی رسمی‌تر و مطمئن‌تر به خود گرفته است. هنگامی که دارایی‌ها توکنیزه می‌شوند، به خصوص دارایی‌های غیرنقدی مخاطبان بیشتری به آنها دسترسی پیدا می‌کنند. درنتیجه، سرمایه‌گذاران نیز به نوبه خود فرصت‌های بیشتری برای سرمایه‌گذاری در مرحله رشد دارند.

۴ – توکن های (ERC-20 )و توکن های دیگری از این دست

“توکن” به طور خاص در رمزنگاری معنای دیگری دارد. افراد غالباً از اصطلاح “توکن” برای توصیف altcoins (گزینه های رمزنگاری برای بیت کوین) که بر روی سکوی سکه دیگر وجود دارد به جای موجود در سکوی خود استفاده می کنند Ethereum و NEO مانند سایر سیستم عامل ها دارای توکن‌هایی از این نوع هستند. معمولاً در اینجا ، با استفاده از محبوب ترین این سیستم عامل های اتریوم به عنوان نمونه ، “توکن” به هر توکن ERC-20 ساخته شده بر روی پلتفرم Ethereum که توکن بومی اتر (یا هر نوع توکن مبتنی بر NEO نیست) اشاره دارد. T NEO ، و غیره


توکن‌سازی چه ایرادهایی دارد؟

تنظیم و اعمال قوانین برای توکن‌سازی کار سختی است. این توکن‌ها باید قوانین مختلفی را رعایت کنند و تضمین این موضوع، اصلاً ساده نیست. کشورها و مناطق مختلف حاضر نیستند به جای سازوکارهای ویژه ؛ موجودیت‌های قانونی که ریسک سرمایه‌گذاری را برای شرکت‌ها کاهش می‌دهند از قراردادهای هوشمند و بلاک چین استفاده کنند.

توکن و دارایی‌ای که برای آن صادر شده، باید ارتباطی جدایی‌ناپذیر داشته باشند. اما این موضوع در مورد توکن‌های دیجیتال توکن صادق نیست.. باید راهکاری قانونی و قابل اجرا برای محافظت از حقوق سرمایه‌گذار وجود داشته باشد.

معامله زمانی نهایی می‌شود که تمام قوانین رعایت شده باشند. موفقیت یا شکست این مدل هنوز مشخص نیست زیرا در شرایط واقعی پیاده‌سازی نشده است.

از این مطلب راضی بودید ؟

۸
امتیاز
  • Design ۸

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.